Zdrowie i uroda

Kompulsywny – cecha uzależnionych

W dzisiejszych czasach prawie każdy z nas boryka się z jakimś uzależnieniem. Na jego pojawienie się mogą mieć wpływ uwarunkowania rodzinne, nastawienie do życia, niska samoocena, problemy z układem neuroprzekaźnikowym. Na uzależnienia są narażone w szczególności osoby nieśmiałe, czujące bezradność, które nie potrafią panować nad swoimi emocjami, stresem, mają trudności w kontaktach z innymi ludźmi.

 

Co oznacza gdy ktoś jest kompulsywny?

Zachowania kompulsywne są powtarzającymi się, natrętnymi czynnościami. Każdemu uzależnieniu towarzyszą zachowania kompulsywne. Przykładowo do uzależnień tych należą: zakupoholizm, erotomania, seksoholizm, nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu, bulimia, anoreksja, a także pracoholizm czy hazard. Kompulsje mogą zostać porównane do impulsu, któremu człowiek ulega.

Zanim konkretne zachowanie stanie się kompulsywnym, to dana osoba musi się go najpierw nauczyć – tak że z czasem zachowanie te staje się dla niej automatyzmem. Stres kieruje jej działaniami, robi rzeczy w jej mniemaniu bezsensowne i bezcelowe, ale nie potrafi się powstrzymać, aby ich nie robić. Wstydzi się ich i uważa je za żenujące, ponieważ wzbudzają w niej niepokój i irytację. Mimo to, gdy je wykonuje czuje się w pewien sposób zadowolena, ponieważ wszystkie złe emocje, które się w niej kumulowały, znalazły ujście. Próby ich zatrzymania są dla osoby kompulsywnej frustrujące oraz powodują lęk i napięcie.

Niestety jest to mylne pojęcie ulgi, ponieważ nawet jeśli chwilowo rozładowują emocje i dają nam spełnienie, to później czujemy się przytłoczeni i dręczą nas wyrzuty sumienia. W następnym etapie mamy poczucie, że musimy naprawić wyrządzoną krzywdę i nie radzimy sobie z codziennością, ponieważ takie czynności znacząco utrudniają nam życie. Największymi skutkami są: problemy w relacjach z bliskimi i znajomymi, izolowanie się od społeczeństwa, problemy finansowe, w pracy – brak zaangażowania w wykonywaną pracę, pomijanie zleceń, nie wywiązywanie się z obowiązków.

Osoby, które zachowują się w sposób kompulsywny, podczas rozpoczęcia cyklu kompulsywnego, stają się bardziej pobudzone i zaniepokojone. Trudniej jest im się skupić, mają zaburzenia w myśleniu i procesach poznawczych, cały czas im „czegoś” brakuje. Ludzie o zachowaniu kompulsywnym nie potrafią prawidłowo wyrażać swoich przeżyć. Rozładowują je dopiero w cyklu kompulsywnym, który często się powtarza.

Dowiedz się więcej na: http://alkoholizm.terapie.net.pl/hazard/teorie-zachowania-kompulsywnego,,38.html

 

Uzależnienie od pornografii

Uzależnienie od pornografii to bardzo poważne zaburzenie. Oglądanie w Internecie filmów i zdjęć dla dorosłych, aby wejść w stan podniecenia może skończyć się zaburzeniem relacji w prawdziwym życiu. Osoba uzależniona nie potrzebuje już drugiej osoby, aby czuć się zaspokojoną. Zaawansowane uzależnienie przejawia się w momencie, gdy uzależniona osoba ogląda filmy i zdjęcia w ukryciu przed partnerem, nie może powstrzymać się od pornografii w pracy, myśli cały czas o momencie, w którym będzie mogła odtworzyć film pornograficzny.

Czasami oglądanie pornografii jest wynikiem napięcia, jakie odczuwa uzależniony. Napięcie to pochodzi z tłumionych lęków i słabości, a dzięki pornografii, problemy i emocje zostają chwilowo rozładowane. Później taka osoba powtarza sobie, że już nigdy więcej tego nie zrobi, ale niestety wraca do tej czynności na nowo.

Inni odwiedzili również >> http://uzaleznionyodsieci.pl/

 

Jak leczyć uzależnienie od pornografii?

Osoby uzależnione od pornografii mogą znaleźć pomoc podczas terapii indywidualnej lub grupowej. Terapia ta oparta jest na technice behawioralno-poznawczej. Najważniejsze to wystawienie przez specjalistę prawidłowej diagnozy i szukanie źródła problemu. Dzięki temu lekarz rozplanuje najlepsze leczenie, które być może będzie wymagało stosowania leków.

Ważne też, aby uzależnioną osobę wspierał partner lub najbliższe osoby.

W leczeniu pornografii może pomóc psychoterapeuta lub psychiatra. Istotne jednak, aby pacjent współpracował z terapeutą, wykazywał prawdziwą chęć zrezygnowania z nałogu i uzbroił się w cierpliwość. Nawet po zakończeniu terapii, pacjent powinien powtarzać czynności, których się nauczył i ciągle je ćwiczyć. Powinien zastosować się do zaleceń lekarza i zmienić tryb życia. Przede wszystkim znaleźć w nim sens, pasję, prawidłowo się odżywiać, stawić czoło problemom i zadaniom w codziennym życiu.

 

Więcej informacji znajdziesz na stronie: http://jacekswist.pl/a/kzde,jak-rozmawiac-z-mlodzieza-o-pornografii

Kliknij i dodaj komentarz

Zabierz głos w dyskusji

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Wróć do góry
Advertisment ad adsense adlogger